ایمونولوژی
ایمونولوژی یکی از شاخه های زیست پزشکی به حساب می آید که در زمینه بررسی و آشنایی با سیستم های ایمنی بدن فعالیت می کند.
سیستم ایمنی بدن دارای ساختمان پیچیده ای است که هماهنگ با یکدیگر هستند و اندکی نا هماهنگی در این سیستم می تواند باعث مشکلات جدی شود.
سلول های بدن عضو های اصلی و فرعی سیستم ایمنی می باشند،به طور مثال مونوسیت ها، ماکروفاژ ها و سلول های غیر اصلی و تخصصی دیگر و مولکول های محلول در خون که می توانند آنتی بادی ها، سایتوکاین ها و … به وجود آورند.
واکنش های آگلوتیناسیون با به هم متصل شدن میکروارگانیسم ها و آنتی بادی ها به وجود می آیند. آنتی بادی هایی تولید شده بر ضد آن ها را آگلوتینین می نامند.
واکنش دیگری که در آزمایشگاه ایمونولوژی مهم است، واکنش پرسی پپتاسیون می باشد در اثر رسوب کردن برخی از آنتی بادی ها آنتی ژن های که محلول هستند به وجود می آیند.
به مقدارغلظتی از آنتی بادی و آنتی ژن که باعث می شود واکنش های سرولوژی به حداکثر برسند، غلظت اپتیمم آنتی بادی و آنتی ژن می گویند.
به آنتی بادی های که با نوع های مختلفی از آنتی ژن ها وارد واکنش شوند ،آنتی بادی هتروفیل می گویند.
در تشخیص بیماری های اتو ایمیون میتوان از روش ایمونوفلورسانس مستقیم و غیر مستقیم استفاده کرد و جهت تشخیص بیماری های که عفونی ، باکتریال ، انگلی و ویروسی باشند از روش الایزا میتوان جهت تشخیص استفاده کرد.
خیلی از مشکلات بدن را با استفاده از تست ها و آزمایش های ایمونولوژی میتوان تشخیص داد.
از راه هایی که توسط این علم میتوان بیماری را شناسایی و درمان کرد میتوان به واکسیناسیون و مداوای سرطان به کمک آنتی بادی های مونوکلونال متصل به آنزیم،دارو و سموم اشاره کرد.
از دستگاه های مورد استفاده در آزمایشگاه ایمونولوژی می توان به دستگاه الایزا پروسسور، دستگاه الکترو کمی لومینسانس(ECL) ، دستگاه ایمونو اسی آنلایزر (mini Vidas)، میکروسکوپ ایمونو فلئورسانس (IF)، دستگاه نفلومتری Minineph و .. اشاره کرد.
