امروز : سه شنبه ۳۰ مهر ۱۳۹۸ ساعت : ۰۴:۳۲:۰۶

آزمایش فیبرو تست

آزمایش فیبرو تست-اَکتی تست(Fibrotest-Actitest)

آزمایش فیبرو تست- اَکتی تست یا Fibrotest- Actitest میزان فیبروز، سیروز و همچنین میزان فعالیت التهاب نکروزدهنده در کبد را مورد ارزیابی قرار می دهد. فیبروز و التهاب از علل اصلی بیماری کبدی هستند. فیبروز کبدی در نتیجه واکنش بدن به بیماری کبد ایجاد می شود.

فیبروز کبدی به طور معمول شکلی از بافت اسکار است که در سراسر کبد پیشروی می کند. شدید ترین مرحله بیماری فیبروز با نام سیروز کبدی شناخته می شود.

فیبرو تست ترکیبی از نتایج کمی پنج شاخص بیوشیمیایی سرم شامل آلفا دو ماکروگلوبولین، هاپتوگلوبین، آپولیپوپروتئین A1، بیلی روبین ، گاما گلوتامیل ترانس پپتیداز(GGT) می باشد.

اکتی تست (Actitest ) پارامتر آلانین آمینو ترانسفراز را برای بررسی فعالیت التهابی به این پارامترها اضافه می نماید. نتایج این آزمایشات با در نظر گرفتن سن و جنسیت بیمار، می تواند میزان آسیب کبدی و فیبروز را تخمین زده و معیاری برای فعالیت التهابی کبد باشد.

آزمایش فیبرو تست

آزمایش فیبرو تست


ویژگی ها

  • آزمایش فیبرو- اَکتی تست روشی غیر تهاجمی است که به راحتی قابل تکرار می باشد.
  • این آزمایش نسبت به سایرآزمایشات غیر تهاجمی بالاترین کارایی ( ۹۸ درصد) را دارد.
  • فیبرو تست تشخیص فیبروز و سیروز کبدی را بدون وابستگی به نژاد، نوع و میزان ویروس درگیر کننده کبد و میزان ترانس آمینازها انجام می دهد.
  • ارزش تشخیصی آزمایش فیبرو- اَکتی تست بسیار بالا می باشد.
  • ارزش تشخیصی فیبرو تست با فیبرو اسکن برابر بوده و مطابقت دارد.

بیوپسی کبد یا نمونه برداری از کبد یکی از روش های اساسی برای تخمین شدت آسیب کبدی به ویژه در بیماری های مزمن کبدی می باشد که در تعیین شدت التهاب و میزان فیبروز و تخمین پیش آگهی کاربرد دارد. همچنین بیوپسی کبد روشی برای مرحله بندی و درجه بندی بیماری کبد محسوب می شود. وجود مشکلات در نمونه برداری، درد بعد از نمونه برداری (۳۰ درصد افراد)، خونریزی، التهاب صفاق و همچنین مرگ و میر در موارد بسیار نادر از عوارض این روش می باشد.

ابداع کنندگان روش فیبروتست اذعان دارند این آزمایش دارای ارزش تشخیصی و پیش آگهی قابل مقایسه با بیوپسی ۲۵ میلی متری می باشد. شایان ذکر است که گاهی تفاوت هایی بین نتایج این آزمایش و بیوپسی کبد وجود دارد که نیمی از این اختلافات مربوط به خطاهای نمونه برداری از کبد می باشد که اغلب نمونه بسیار کوچک است و نیمی مربوط به آزمایش فیبروتست می باشد.

  • در حال حاضر آزمایش فیبروتست برای تشخیص بسیاری از بیماری های کبدی مورد استفاده قرار می گیرد. این آزمایش قابلیت تشخیص فیبروز کبدی در مرحله اولیه تا پیشرفته را دارد و می تواند به تشخیص درست و انتخاب روش درمانی مناسب کمک نماید.
  • این آزمایش در افراد بالای ۶۵ سال، کودکان، بیماران با پیوند کلیه، بیماران هموفیلی، بیماران مبتلا به بیماری التهابی مزمن و جمعیت عمومی تأیید شده است. همچنین این آزمایش در بیماران دچار نارسایی کلیوی یا بیماران دیالیزی دارای ارزش تشخیصی می باشد.
  • با توجه به تنوع سنجش پارامترهای آزمایشگاهی و دستگاه های آنالیز کننده، آزمایش فیبروتست فقط در آزمایشگاه های معتبر که دارای تجهیزات اندازه گیری آنالیت های سرمی پیشرفته می باشند، قابل انجام است.
  • برای محاسبه نتایج آزمایش، به وب سایت BioPredictive مراجعه می شود و با استفاده از نرم افزار موجود نتیجه همراه با تفسیر آزمایش آماده می گردد.

کاربرد آزمایش فیبرو- اَکتی تست

  • بررسی فیبروز کبدی در بیماران مبتلا به هپاتیت C
  • تشخیص فیبروز در بیماران مبتلا به ویروس هپاتیت B مزمن
  • ارزیابی فیبروز کبدی در بیمارانی که همزمان به هپاتیت و بیماری HIV مبتلا هستند
  • فراهم کردن راهکارهای درمانی جدید غیر اینترفرونی برای هپاتیت
  • بررسی فیبروز در بیماران مبتلا به کبد چرب غیر الکلی و بیماران مبتلا به کبد چرب الکلی
  • بررسی سیروز کبدی

موارد احتیاطی

در شرایط زیر پارامترهای موثر بر آزمایش فیبرو- اَکتی تست باید اصلاح گردد:

  • همولیز شدید می تواند موجب کاهش هاپتوگلوبین و افزایش بیلی روبین غیر کونژوگه شود.
  • هپاتیت حاد نظیر هپاتیت ناشی از دارو، هپاتیت ویروسی آلودگی شدید با ویروس هپاتیتA ، B، C و D و ویروس اپشتین بار (EBV))، یا هپاتیت ناشی از بیماری خود ایمنی (هپاتیت اتوایمیون). نکروز کبدی گسترده منجر به افزایش زیاد ترانس آمینازها و بیلی روبین توتال می شود.
  • التهاب حاد همراه عفونت ویروسی حاد یا باکتریایی: عفونت دستگاه تنفسی یا مجاری ادراری. افزایش زیاد هاپتوگلوبین می تواند موجب نتایج منفی کاذب شود.
  • کلستازهای خارج کبدی مانند سنگهای صفراوی.
  • در موارد زیر پارامترهای آزمایش باید اصلاح گردند و تفسیر آزمایش زیر نظر متخصص صورت گیرد: همولیز شدید، به ویژه در بیمارانی که پروتز دریچه قلبی دارند؛ بیماری گیلبرت؛ مهار کننده های پروتئاز مورد استفاده در درمان HIV ، که می توانند بیلی روبین غیر کونژوگه و یا گاما گلوتامیل ترانسفراز (GGT) و آلانین آمینوترانسفرازرا افزایش دهند.

به عنوان یک قاعده کلی ، در تفسیر نتایج موارد زیر با احتیاط انجام شود:

  • هاپتوگلوبین زیر ۱۲ میلی گرم در دسی لیتر در همولیز شدید و anhaptoglobinemia (عدم وجود هاپتوگلوبین در سرم که اغلب در بیماران آفریقای غربی دیده می شود) موجب رد آزمایش می شود.
  • میزان هاپتوگلوبین بالای ۳۲۰ میلی گرم در دسی لیتر در التهاب حاد موجب رد آزمایش می شود.
  • میزان ترانس آمینازهای بالاتر از ۶۲۲ واحد بین المللی در لیترکه در هپاتیت حاد دیده می شود، موجب رد آزمایش می شود.
  • بیلی روبین بالاتر از ۷۵/۱ میلی گرم در دسی لیتر و GGT کمتر از ۵۰ واحد بین المللی در لیتر، در سندرم گیلبرت مشکوک است.
  • آلفا دو ماکرو گلوبین بالاتر از ۵۹۰ میلی گرم در دسی لیتر.
  • در صورت اختلاف بین نتایج بیوپسی و فیبرو تست توصیه می شود از متخصص بیماری های کبدی مشاوره گرفته شود.
  • هاپتوگلوبین یک واکنش دهنده فاز حاد است و با التهاب یا نکروز بافت افزایش می یابد. هاپتوگلوبین پایین برای ۳ تا ۶ ماه اول زندگی طبیعی است. آزمایش بر روی بیماران کمتر از دو سال انجام نمی شود.
  • فعالیت گاما گلوتامیل ترانسفراز توسط داروهایی مانند فنیتوئین و فنوباربیتال قابل القا می باشد. بنابراین افزایش این پارامتر نباید به منزله بیماری کبدی در نظر گرفته شود. بعد از مصرف مشروبات الکلی نیز میزان گاما گلوتامیل ترانسفراز افزایش می یابد. در موارد بسیار نادر، گاموپاتی به ویژه ، ماکروگلبولینمی والدنشتروم و مولتیپل میلوما ممکن است باعث نتایج غیرقابل اعتماد شود.
  • نمونه های بیلی روبین باید از نور محافظت شده و در اسرع وقت مورد آزمایش قرار گیرند. ترکیباتی مانند پنی سیلین ، سولفیزوکسازول ، اسید استیل سالیسیلیک که برای جایگاه اتصال در آلبومین سرم رقابت می کنند، سطح بیلی روبین سرم را کاهش می دهند.
  • تفسیر آزمایش در بیماران پیوند کبد معتبر نیست.

تفسیر آزمایش فیبرو- اَکتی تست

نتایج آزمایش توسط نرم افزار Fibrocal مورد تجزیه و تحلیل قرار می گیرد . نتیجه آزمایش فیبرو- اَکتی تست عددی بین ۰ تا ۱ می باشد. تبدیل معیار فیبروتست به مراحل آسیب کبدی براساس سه تا از پرکاربردترین طبقه بندی های بافت شناسی (METAVIR ، Knodell و Ishak) برای بیوپسی های کبدی انجام می شود. نتایج به صورت یک گراف رنگی با سه رنگ مختلف نشان داده می شود.

آزمایش فیبرو- اَکتی تست معیاری برای ارزیابی فیبروز کبدی (F0-F4) و همچنین معیاری برای ارزیابی فعالیت التهابی کبدی (A0-A3) ارائه می دهد. میزان فیبروز بسته به محدوده فیبروز به صورت F0-F4 (عدم فیبروز (F0)، فیبروزکم (F1)، فیبروز متوسط (F2)، فیبروز پیشرفته (F3) و فیبروز شدید (F4))گزارش می شود. درجه فیبروز ممکن است با هم همپوشانی داشته باشد (به عنوان مثال ، F0 / F1 ، F1 / F2).

فعالیت التهابی کبد به صورت A0-A3 گزارش می شود(A0 = عدم فعالیت ، A1 = حداقل فعالیت ، A2 = فعالیت قابل توجه ، A3 = فعالیت شدید) . درجه فعالیت ممکن است با هم همپوشانی داشته باشد (به عنوان مثال ، A0 / A1 ، A1 / A2).

منابع:

  • https://www.mayocliniclabs.com/test-catalog/Performance/38292
  • https://en.wikipedia.org/wiki/FibroTest
  • https://www.journal-of-hepatology.eu/article/S0168-8278(18)30419-7/fulltext
  • اهمیت بیوپسی کبد و روش های انجام آن، محمد تقی صفری و همکاران، گوارش/ دوره ۲۱ ،شماره۱ /بهار ۱۳۹۵/۴۱-۳

سایر مقالات

تشخیص HIV در اهواز

درمان بیماری سالک

تشخیص مالاریا

کلیه حقوق مطالب و محتوای سایت متعلق به آزمایشگاه پاستور می باشد.


لغو پاسخ دادن

5 + 14 =









Call Now Button